Zeeziekte
Zeeziekte. Begin hierover op een verjaardagsfeest met zeilers en je hoort nog meer verhalen dan wanneer je over zwaar weer begint...
Zelf ben ik af en toe psychisch zeeziek: Zodra ik denk goh, ik voel nog niets, dan begint de ellende. Wanneer ik iemand zie die nog zieker is voel ik me gelijk een stuk beter: zo erg is het ook weer niet.... Zeeziekte is overigens de beste smoes/reden om snel achter het roer te mogen staan omdat bijna iedereen zich dan al snel beter voelt!
Iedereen reageert anders op zeeziekte. Ik doe graag mijn ogen dicht en wieg vervolgens mee in de maat met de golven. Werken aan de kaartentafel gaat nog, maar vraag me niet om iets op het voordek te doen. Praten is een ramp als ik zeeziek begin te worden.
Zeeziekte wordt veroorzaakt doordat je op zee continue verwarrende informatie krijgt over je beweging:
Je voelt dat de boot naar stuurboord helt en omhoog gaat:
Je ziet dat de golf naar bakboord gaat en je dus eigenlijk omlaag zou moeten gaan:
Je merkt op dat de horizon een beetje schuin ligt, terwijl je weet dat dat niet kan:
De onzichtbare wind laat de boot hellen:
Je evenwichtsorgaan laat je net naar de andere kant hellen waardoor je je evenwicht verliest.
Kortom: Je bent de kluts kwijt. Met een goed ontwikkeld evenwichtsgevoel ben je sneller de pineut.
Hieronder staan een paar opmerkingen over zeeziekte. Omdat zeeziekte voor iedereen anders uitpakt dienen deze opmerkingen sceptisch te worden gelezen.
Preventie: De gebruikelijke adviezen: Zorg dat je uitgerust op stap gaat, met redelijk volle maag en met genoeg vocht in je lichaam. (Geen vette maaltijden, geen alcohol, koolzuurhoudende dranken en grote hoeveelheden koffie). Warme kleding, zorg dat je navigatie is gedaan voordat je in beweging komt en bereid zoveel mogelijk voor. (Dus zorg dat je reddingsvest en dergelijke al aan hebt) Tijdens de trainingen hoor ik steeds vaker dat gember goed werkt. Cola zonder koolzuur (even schudden of wat suiker erin) helpt om de maag te kalmeren.
Medicatie: Cinnarizine wordt het meest genoemd en geroemd. Neem het op tijd in, en zorg dat je het onder handbereik ligt, met een glas water erbij. Innemen nadat je zeeziek bent geworden blijkt vaak te laat te zijn. Veel mensen worden hier suffig van.
Niet-farmaceutische hulp: Bij mij werkt een watje in het linker oor erg goed. Dit drukt tegen het evenwichtsorgaan, waardoor deze een constante referentie krijgt. Ben je linkshandig, doe het watje dan in je rechteroor. Placebo-effect of niet, het werkt bij mij en vele anderen.
Ben je eenmaal zeeziek: GEEF DIT DOOR AAN DE SCHIPPER en aan de rest van de bemanning! Voor een kater of slaapgebrek moet je je schamen aan boord, voor zeeziekte absoluut niet! Zeeziek worden ligt buiten je macht, en accepteer dus dat je tijdelijk minder kunt doen. Iedere schipper en ieder bemanningslid weet wat het is, en weet wat ze nu wel en niet van je kunnen verwachten. Hoe meer rekening men met de zeezieke kan houden, hoe sneller iemand opknapt en weer deel kan nemen aan de normale routine.
Buiten zitten werkt, bij zeilschepen aan de lage kant. (Dat geeft makkelijker over) Meestal zit je het beste voorin de kuip: uit de wind, uit de weg, zo dicht mogelijk bij het draaipunt van de boot, en met zicht op de horizon.
Wordt de zeeziekte erger, of regen je drijfnat/ krijg je het koud: Laat iemand een kooi voorbereiden, ga naar de kooi en ga zo snel mogelijk op je rug liggen, met zeil pak en al nog aan. Vaak neemt de zeeziekte dan af. Als je je probeert om te kleden wordt het een stuk erger. Als je ligt kun je iemand vragen om je zeil broek of jas uit te treken, maar blijf liggen! (Cunliff, Yachtmaster) Een voet op de grond zetten helpt vaak ook.
Omgang met zeezieken: Blijf scherp, en durf in te grijpen als het nodig is. Vaak wil een zeeziekte helemaal niets meer, (behalve doodgaan) en zul jij dus beslissingen moeten nemen. Laat iemand zoveel mogelijk met rust en zorg voor de juiste randvoorwaarden: Een rustiger koers, (ook al betekent dat omvaren), eventueel bijdraaien/bijliggen, geef iemand een simpele taak aan dek, en zorg ervoor dat lifelines en reddingsvesten worden gebruikt. Ongevraagd een puts klaarzetten wordt meestal erg gewaardeerd. (doe er alvast wat water in). Zorg ervoor dat iemand voldoende vocht binnenkrijgt, en dat er iets in de maag zit of komt: droog brood, beschuit of biscuitjes.
Voorkom: Uitlaatgassen, vet eten, stress, tocht, grote temperatuurverschillen. Geen stoere mannen praat over vissen voeren of "je gaat er niet dood aan", het valt wel mee.